Anlayamazsın

Bilirsin ki en büyük acılar Hep ayrılıkla başlar Bir serüven olur her ayrılık Nasıl anlatsam Anlayamazsın Önce hüzün tutar ufukları Yüreğin başına keder yağar Sonra çağlayarak geçer zaman Nasıl koştursam Yakalayamazsın Bakarsın ki yaralar kapanmış Dinmeye başlamış bile sancılar Bir acılı şiir kalmış geriye Bir de sesini yitirmiş anılar Nasıl açıklasam Kavrayamazsın Biz ki birlikte çıkmıştık yola El ele Kol kola Ve çocukça Daha ilk sabaha varmadan Bıraktın beni Dalıp gittin karanlıklara Nasıl uyandırsam Uyanamazsın Artık ne yırtılmış bir resim Ne kırılmış bir çerçeve Çekip giden bir yolcuyu Bir daha döndüremez geriye Her şiir bir dünyadır çünkü Kaybolursun kaybettikçe Ağlayamazsın Aşka yumruk sıkan bir intihar Ya da gözü yaşlı bir mektup Hiç dönüşebilir mi sevgiye Sevmek ki bir yürek işidir Nasıl tanıtsam Tanıyamazsın Bir kez yazıldı bu acının şiiri Yazılıp geçti suların tarihini Gücünüz yetmez artık Nehirleri durduramazsınız