Barış

çölün yalnızlığında ilerleyen yüzlere ot ve ateş giyinmiş Doğu'ya denizin yıkadığı toprağa ve onun sevdasına barış yağmurlarını verdi bana baş döndürücü çıplaklığın kendini bana adıyor yıldırım benim bağrımda olgunlaştı zaman bak işte Doğu'nun parıltısı kanım su çeker gibi çek beni ve yok ol yitir beni yankısı ve şimşeği var oylukların su çeker gibi çek beni gövdemle örtün nirengidir ateşim ve yıldızdır yön yaramdır benim heceliyorum bir yıldızı heceliyorum resmini çiziyorum kaçaktır yurdumda yurdum heceliyorum onun çizdiği yıldızı yenik günlerinin ayak izlerinde ey sözün külü gecende bir çocuğu daha var mı tarihimin?