Arınmalar

Ateş ve yağmur Bütün yanlışları yıkar götürür Gün gecenin sonunu temizler Ses arındırır sessizliği El değmemiş beyazlığı bulmak için Gerçek deniz kuşları açıklardan geçer. Yoksun kalıyoruz sevinçlerden Kendini savunmanın bir yüzü bu Bir şeyden vazgeçebilmek Ben varım diyebilmek ne güzel Ne güzel kendini Akşamüstü şöyle bir çiseleyen Yağmura atabilmek. Dimdik kalabilmek Gözünün içine baka baka Kralın imparatorun Hayırsız sevgilinin Ne güzel artık bitti diyebilmek Kimse bilmez gün olur İnsan boşluklara düşer değişir Ne derler Ağaç rüzgârı yedikçe Gün geceyi gördükçe güzelleşir..