Yazla Biten

Dışarıda zamanı yürüten kırık bir arabanın Soluğunda uyur bütün akşam saatleri Günün yanıbaşında güne uzak kalmanın Unutmayla kapanır perdeleri. Nasıl beklenmeden gelir yağmur bulutu da Nasıl ince yağmurlarla sarar serüvenleri Dünyada bir benzeri olmayan saatleri Koyar eski sandıkta tozlanmış kutusuna. Hiçbir eksik sağınmanın gölgeleyemediği Bir yalnız kalmanın son yaprakları dökülür suya Bitmeyecek güneşleri içen sonbahar var ya Hem kendini eskitir hem dağda çiçekleri. Eskiyen kurbağalarla sesi çıkmaz suların Gece bütün bir karanlıkta aralıksız sancılanır Aynı suları doldurur senin zaman dediğin Onda hem bir sen olma hem kaçma umudu vardır..