Kutub-u Şikeste

Yağmur başladı sen dedim camlara koştum Doğursan zulmümden çıldıracaktı deniz Biz aynı hırkayı giyecektik Muhyiddin ağlayacaktı Muhyiddin ağlayacaktı biz aynı hırkayı sırayla giyecektik biz Meğer gül hemen çözülmezmiş hemen gül meğer Yürürmüşüm ve parçalanmayabilirmiş avrat Bana düğün salonlarından beri Rab patlat Şu aynayı koynuma almazsam eğer Anlamadığım çocukları balkonuma gömerim Şeyh gardolaplarıysa ancak yağmur bildirir Bir şemsiye sarıklaştırır at değil midir? Nizamülmülk, Gazâlî, Sabbah; koşsalar? .. Kuş patladı, Allah vardır, bisiklet söylüyorum Fotoğrafı Ve’l Asr ile açıkla derdi babam Kuyulardır, derindir, içinde adam vardır Yusuf bile düşmüştür aleyhisselam! Ayın aydınlık yüzü gibi bir tiren dolu bacak Ağlamak Abdesti bozmaz mıydı be şeyhim? Gelmeyeydin yanlış planlanmış bir gömleği Ta kendi kuzusuna verecek idim Gidiyorsun ve gayet planlanmış bir kuzudan Gömlek sökmek üzreyim Ve nihayet göğe düşsem Bengitay işte Annemi daha içeriden açıklayabilirim Şol cinnete pasaj dersen sevgilim beni sıkma Sevgilim beni sıkma ben Okuma bilirim.