بخش ۳۱ - آگاهی عنبر و کافور از حال شمع

ا اهلی شیرازی
0 Altın Yaprak
چو باشد بر دلی از داغ تابی برآید عاقبت بوی کبابی به هر جا بگذرد آهوی مشکین توان پی بردنش از بوی مشکین چو شمع از حد برونشد سوز جانش پریشان گشت حال خادمانش زرنگ چهره و بیماری او شدند آگه ز سوز و زاری او چو سوز شمع بیش از پیش بودی دمادم داغ بر داغش فزودی ضمیرش گشت بر کافور ظاهر به رازش برد عنبر بوی آخر بدو گفتند کای ماه دل آرا چراغ خانه چشم و دل ما دلیل و رهنمای دوربینان انیس خلوت تنها نشینان نهال گلشن حس و جمالی چو سرو ناز در حد کمالی چرا با این جمال و سر فرازی مدام از اشک حسرت میگدازی مگر داری ز سوز عشق تابی که میریزد ز گلبرگت گلابی دلت سوزد زغم کاین گریه خیزد کسی بی سوز دل چون اشک ریزد اگر عاشق نیی این زاریت چیست جگر سوزی و شب بیداریت چیست ترا گر نیست آه آتش آلود چه خیزد از دلت جان نفس دود خیالی میپزی با سوز و زاری و گرنه در سر این آتش چه داری همان بهتر که راز از ما بپوشی بگویی حال و زین آتش نجوشی اگر ما آگه از کار تو باشیم طبیب جان بیمار تو باشیم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.