بخش ۱۲ - دیدن پروانه شمع را و عاشق شدن بر او

ا اهلی شیرازی
0 Altın Yaprak
زهی فرخنده فرخ جبینی همایون طلعتی دولت قرینی سعادت یاوری کز بخت مسعود نبرده رنج یابد گنج مقصود به تاریکی چو بردارد سر از جیب چراغی ایزدش بنماید از غیب چو شمع افروخت صحن گلشن از نور یکی پروانه دید آن آتش از دور مگو پروانه زین مجنون مستی عجب دیوانه آتش پرستی بصورت بینوایی پاکبازی بمعنی گرم مهری جانگدازی مشقت دیده زحمت کشیده محبت پیشه محنت رسیده به لاف مهر همچون صبح صادق چو شمع او را زبان با دل موافق چنان ز افتادگی مسکین و عاجز که نشنیدی کسش آواز هرگز چو شمع از سوختن پروا نبودش از این معنی لقب پروانه بودش چو دید آن روشنی پروانه مست ز شوق او سبک از جای برجست چنان کرد از فرح آهنگ مجلس که یابد شبچراغی مرد مفلس چو آن آتش که موسی را نمودند دل پروانه زان آتش ربودند نمود آن آتشین رخ در شب تار چو از زلف بتان روی چو گلنار گمان بودش مگر قندیل مهر است فروهشته ازین طاق سپهرست رسیدش جذبه یی زان ماه طلعت کشید او را بقلاب محبت تن پروانه گاهی زرد و بیمار رخ شمعش کشیدی کهربا وار سوی خورشید روی شمع گلچهر کشیدی ذره وش پروانه را مهر ازو دور و بدو نزدیک کز دور بسوزد پنبه وش آیینه از نور به پیش شمع چون یبخویش رفتی چو مجنونان دلش از پیش رفتی ز شوقش رشته جان در کشاکش کشیدی موکشان شمعش بر آتش چو آمد پیش و آن شمع چگل دید ز شوقش آتشی در جان و دل دید چنان زان شعله در افروختن بود که از وی یکقدم تا سوختن بود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.