برگ هفتم شش زر سفید
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
ای گل که ترا چون من هزار افکارند
هر گوشه ز نرگس تو صد بیمارند
ریزند چو نرگس بته پای سگت
مستان تو شش تنگه که بر کف دارند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş