شمارهٔ ۱

ا اهلی شیرازی
0 Altın Yaprak
کس از سرشت بدو نیک خلق آگه نیست بدان خدای که جان داد خلق عالم را خدا شناس توان شد بعلم و عقل ولی بهیچ وجه نشاید شناخت آدم را آدم از خلد برین دور شد از لذت نفس از سر عرش در افتاد باین چاه بلا بگذر از لذت طبع و بنگر کاین سگ نفس از کجا می فکند آدم مسکین به کجا میرک اشقر زرگر مگرش جوهریی داد فیروزه نگینی که نشاند بطلا او نگین بستد و بگریخت ندانم که چه کرد تا دگر بار بر او چشم فتادش ز قضا جوهری گفت که فیروزه بده پیش از جنگ دیده گفتا بکنم باز دهم جنگ چرا

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.