شمارهٔ ۱۰۷۱
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
حدیث سوز دل چون شمع از آن معنی گران دارم
که نبود زهره گفتن گر از لب بر زبان دارم
کیم آتش نشاند دیده زان اشکی که می ریزم
که آن آتش که جان سوزد درون استخوان دارم
ز شوخی می کنی آزار دل های حزین و من
به یارب خویش را شب از گزندت در امان دارم
مکش بر من کمان کز کوی من بگذر به ناکامی
حذر کن زانکه من هم تیر آهی در کمان دارم
مرا در کنج محنت سر به زانو ماندن ای اهلی
بدان معنی دلیل آمد که جانی سر گران دارم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş