شمارهٔ ۱۱۲

ا اهلی شیرازی
0 Altın Yaprak
وقت طرب ایام گل و موسم کشت است میخانه ما در همه ایام بهشت است بی یاد تو در هیچ مقامی نه نشستم گر گوشه محراب و گر کنج کنشت است سر تا قدمی روشنی دیده چو خورشید ایزد تن پاکت مگر از نور سرشتست آدم به چنین خوبی و عیسی نفسی نیست حقا که پری هم سخنش پیش تو زشت است چون دوخته گردد دل صد چاک تو اهلی چون رشته مقصود ترا چرخ نرشتست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.