شمارهٔ ۱۲۹۱

ا اهلی شیرازی
0 Altın Yaprak
دی بسکه چو گل در نظر افروخته بودی دوشم همه شب در جگر سوخته بودی میآمدی از مکتب و می کشتیم از ناز گویا همه عاشق کشی آموخته بودی در چشم من از خون جگر سوسنی آمد آن لعل قبایی که بنو دوخته بودی میسوزم ازین غم که زیان شد همه بر من تیری که پی صید خود اندوخته بودی اهلی بتو گفتم که نگهدار ز خوبان آب رخت آنروز که نفروخته بودی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.