شمارهٔ ۱۳۰۸

به نظاره جوانان که کسی نیافت سیری من پیر بس حریصم چه بلاست حرص و پیری چکنم که چون تو یوسف نتوان خرید وصلت نه بنقد سربلندی نه بمایه فقیری چو سر وفا نداری مفکن بدام خویشم چه کنی شکار مرغی که ز خاک بر نگیری نروی بدام زلفش بهوای خویش ایدل که هزار بار خواهی که بمیری و نمیری چمن جمال خوبان دو سه روز دلپذیرست تو بهشت عاشقانی همه عمر دلپذیری من از آهوی دو چشمت شده ام زبون ولیکن بخدا که پیش شیران ننهم سر اسیری ز جفای تیغ خشمت سر خود گرفت هر کس گذر از تو من ندارم چکنم که ناگزیری بسگان یار اهلی نتوان برابری کرد بشناس قدر خود را مکن اینچنین دلیری