شمارهٔ ۱۳۲۷

ا اهلی شیرازی
0 Altın Yaprak
گلی است عارض ساقی بنازکی کز وی چو گل که در عرق افتد برون تراود خوی چو همعنان نتوانم شد از روی خامی پی سمند ترا گیرم و دوم از پی چه جای آنکه بنالد دلم ز ناوک تو که استخوان تنم ناله میکند چون نی بیار می که بیابان غم رهی دورست اگر مرا نبرد می نگردد اینره طی بخون اهلی بیکس که دامنت گیرد بکش به تیغ جفایش که الضمان علی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.