شمارهٔ ۱۳۶۰
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
با همه لطف و با منت این همه ناز و سرکشی
با همه کس خوشی چرا با من خسته ناخوشی
غیر مرا که سوختی با همه ساختی به مهر
آب حیات مردمی در نظر من آتشی
ای دل و جان عاشقان گرم مران که خلق را
دل نبود به جای خود تا تو فراز ابرشی
بی غم جان گداز تو شاد نیم به زندگی
شادیم از تو بس بود این که مرا به غم کشی
پرتو حسن روی تو شمع فلک خجل کند
چون کنم آفتاب من وصف رخت به مهوشی
گرچه تو مست قربتی شکر خدا کن ای ملک
کز می عشق آن صنم چاشنیی نمی چشی
اهلی اگر نشسته ای دست ز خود مجو لبش
کآب حیات بخشدت پاکدلی و بی غشی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş