شمارهٔ ۱۷
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
خط چو مهر گیا تا نموده ای ما را
هزار مهر و محبت فزوده ای ما را
جفا نمودنت اکنون طریق رندی نیست
چنان نما که در اول نموده ای ما را
اگر حدیث پری بر زبان ما بگذشت
به جان دوست که در دل تو بوده ای ما را
به خنده ای که از آن پسته ی دهن کردی
دری ز عالم معنی گشوده ای ما را
چه حاجت است که لافیم از وفا چون تو
به صدهزار جفا آزموده ای ما را
سگ توییم که از لطف و پاکدامانی
غبار از آینه دل زدوده ای ما را
به عشوه گفت که اهلی گر از تو دل بردیم
تو هم به لطف سخن دل ربوده ای ما را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş