شمارهٔ ۱۸۹
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
گرنه بر غم عاشقان کار جهان مشوش است
خار چراست یار گل مرغ چرا در آتش است
داغ درون چو لاله ام هیچ نگه نمیکنی
این نگری که ظاهرم چهره بخون منقش است
جانب کعبه ام مخوان کعبه کجا و من کجا
قبله من که عاشقم روی بتان مهوش است
بر محک وفا زدم روی جهانیان همه
نیست بغیر جام می همنفسی که بی غش است
اهلیاز آن نفس که شد بنده کوی نیکویان
از همه غصه شادمان با همه ناخوشی خوش است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş