شمارهٔ ۲۸
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
منه بخاک ره ای یوسف آن کف پا را
قدم به دیده ما نه عزیز کن ما را
تو شمع مجلسی از باده گر شوی سر گرم
جگر کباب کنی عاشقان شیدا را
چون مدعی ببرد کف ز دیدن یوسف
نگاه کن که چه بر دل رسد زلیخا را
به گشت باغ بر افشان چو شاخ گل دستی
به رقص آر سهی قامتان رعنا را
تو را که این شکرستان بود روا نبود
که زهر چشم دهی طوطی شکرخا را
هلاک آن لب لعلم که چون سخن گوید
ز آسمان به زمین آورد مسیحا را
کسی که دید به خوابت چو دیده اهلی
دگر به خواب نبیند دل شکیبا را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş