شمارهٔ ۳۵۱
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
جان من در دوستی نامهربان می بینمت
آنچه بودی پیش ازین اکنون نه آن می بینمت
با من دل خسته تا درسر چه داری از جفا
کاینچنین ای شوخ با خود سرگران می بینمت
گرچه ای مقصود دل گویی که در یاری ترا
این چنین یارم ولی کم آنچنان می بینمت
جور خلقی می کشم تا پا به کویت می نهم
جان به لب می آیدم تا یک زمان می بینمت
گرچه از جور تو جانم شد چو اهلی ناتوان
همچنان آرام جان ناتوان می بینمت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş