شمارهٔ ۵۰۷

ا اهلی شیرازی
0 Altın Yaprak
هر کدورت که نصیب من دلخسته شود چون بمیخانه روم پاک ز دل شسته شود تا مرا در جگر آتش بود از شوق رخت کی چو شمع از مژه ام اشک روان بسته شود مگسل از من که بامید سر زلف تو دل میبرد از رگ جان تا بتو پیوسته شود آندم ایدیده ز خار مژه گل خواهی چید که دوصد خار بن از خون تو گلدسته شود کی بود ایمه بد خو که بشمشیر اجل اهلی از بند غم هجر تو وارسته شود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.