شمارهٔ ۵۰۹
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
تا پری را چون تو خواندم دوری از مردم کند
لاجرم تعریف بیش از حد کسان را گم کند
وه چه شوق است اینکه میخواهم جهان بین مرا
توسنت با خاک ره یکسان بزیرسم کند
وقت نیک و بد چه باشد جام می در گردش آر
تنک عیش آنکس که کار از گردش انجم کند
عمر من در پای خم بگذشت و گر وقتم رسد
دوستی خواهم که خاکم هم به پای خم کند
از سگان کوی او اهلی چو قدر خود شناخت
شرم می دارد که خود را داخل مردم کند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş