شمارهٔ ۵۳۱
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
صید آن شوخم که هرگه بزم عشرت می نهد
زلف بر رخ می گشاید دام صحبت می نهد
آفتاب من که میل کس ندارد ذره ای
گرم مهری گر نماید داغ حسرت می نهد
بر خسان گل می فشاند از گلستانش صبا
دره اهل محبت خار محنت می نهد
پا به چشمم کی نهد با این همه خار مژه
او که بر برگ گل تر پا به زحمت می نهد
بار عشق او که کس را برگ کاهی تاب نیست
می نهد بر جان من صد کوه و منت می نهد
گر چو شمع آن ماه رویم داغ پیشانی کشد
داغ جورش بر سر من تاج عزت می نهد
هرکجا اهلی نشان پای او بر خاک یافت
سر به جای پایش از روی محبت می نهد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş