شمارهٔ ۵۷

ای بی تو از خون بسته گل مژگان من بر خارها خار است دور از روی تو در چشم من گلزارها هرچند کز آب بقا باشد خضر دور از فنا بیند شهیدان تو را میرد ز حسرت بارها خوش پای داری آنچنان کز دیدن آن ناتوان سازند چون صورت بتان جا بر سر دیوارها تا حال جان از شیونم دانی یکایک ای صنم قانون صفت دارد تنم از رشته جان تارها کار تو ناز و دلبری کار دل ما خون خوری ماییم و عشقت ای پری داریم با هم کارها زخم تو دارم متصل در سینه ای پیمان گسل من چون زیم آزرده دل با این همه آزارها اهلی ز شوق گل رخان چون گل بود آشفته جان گل در چمن جامه دران او در سر بازارها