شمارهٔ ۵۷۶
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
زلف قلابش ز کف دل ها چو ماهی می برد
قلاب در دل می زند خواهی نخواهی می برد
ای کاش بازآید که شد چشمم سفید اندر رهش
آب حیاتی کز نظر نقش سیاهی می برد
گر نقد دولت بایدت رو سوی عشق آورد که عشق
دست گدایان می کشد در گنج شاهی می برد
اشکم که دعوی می کند در شرح عشق از خون دل
پرگاله های خون ز دل بهر گواهی می برد
هرگز نخواهد باغبان این خسته را در گلستان
کآب رخ گل های او این رنگ کاهی می برد
اهلی حریم وصل او معراج اهل دل بود
ما را به معراجی چنین لطف الهی می برد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş