شمارهٔ ۵۷۹

ا اهلی شیرازی
0 Altın Yaprak
روی نیاز ما همه دم بر زمین بود هر کو نیازمند بتان شد چنین بود در خاک کشتگان غم از داغ حسرتت صد دوزخ نهفته بزیر زمین بود ای بحر نسبت تو کجا اشک ما کجا مارا هزار همچو تو در آستین بود دل خوشه چین خرمن حسنت چو شد مرنج در خرمنی چنین چه غم از خوشه چین بود آن مدعی بود که ز شمشیر دم زند شمشیر اهل دل نفس آتشین بود کشتی بصد هزار غمم وین هم اندک است ما را نوقع از کرمت بیش ازین بود اهلی کمال اوست که در مهر دوست سوخت آری کمال مهر و محبت همین بود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.