شمارهٔ ۵۹
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
به هم متاب دگر سنبل پریشان را
یکی مساز به قتلم دو نا مسلمان را
بلای پیر و جوان حسن یوسف است ار نه
چه وقت عشق و جوانی است پیر کنعان را
مجوی شربت وصل از بتان که این مردم
همیشه خون جگر داده اند مهمان را
چو لاله دامنت از خون ما نشان دارد
اگرچه بر زده ای چابکانه دامان را
نسیم گل خبر از یار می دهد اهلی
مرو به باغ که بر باد می دهی جان را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş