شمارهٔ ۶۰۸

ا اهلی شیرازی
0 Altın Yaprak
رخت که پیر و جوان را بیک نظر سوزد چه آتش است ندانم که خشک و تر سوزد حدیث ناله من کآتشی جگر سوزست ترا بگوش نگیرد مرا جگر سوزد بوصل اگر قدری مرهم دلم کردی بداغ هجر تو جانم صد آنقدر سوزد دلا چو سوختی از غم دگر چه می ترسی ز هستی تو چه باقی است تا دگر نسوزد دوای داغ دلم صبر شد چه چاره کنم که مرهم دلم از داغ بیشتر سوزد ببال خود که تواند پرید سوی تو شمع که اول آتش شوق تو بال و پر سوزد سخن درست بگویم ستم بود اهلی که طوطیی چو من از حسرت شکر سوزد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.