شمارهٔ ۶۲۴
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
گر زلف چو شست او قضا بگشادی
وین دانه خال بر لبش بنهادی
از شاخ بلند طوبی باغ بهشت
کی طایر جان بدام دل افتادی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş