شمارهٔ ۶۷
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
حال درویش خسته باز مپرس
غم دیرینه بازگو چکند
چو فلک آتشش بخرمن زد
فکر کشت و غم درو چکند
هر که در عالمش جوی نبود
همه عالم به نیم جو چکند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş