شمارهٔ ۶۸۳
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
میرود از برم دگر تا ببر که میرود
تازه تر چه نخل گل در نظر که میرود
توسن خشم کرده زین دامن ناز بر زده
طرف کلاه کرده کج تا بسر که میرود
بسته میان بچابکی رهزن دین عاشقان
راه میزند دگر بر گذر که میرود
در بدریم در طلب ما و دل از پیش ولی
من بدر دل آمدم دل بدر که میرود
گر همه با حریف خود دست زنند در کمر
دست ضعیف چون منی در کمر که میرود
بی لب شکرین او من چه کنم شکر لبان
تلخی زهر حسرتم از شکر که میرود
زخم فراق بر جگر اهلی زار اگر نخورد
اینهمه سیل خون بگو کز جگر که میرود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş