شمارهٔ ۷۳۰
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
شد سگش یار رقیب و جور با خود می کند
با بدان هر کو نکویی می کند بد می کند
سرو من در باغ و نگشاید در من باغبان
باغبان هم ناز بر من زان سهی قد می کند
در بیابان عدم سر می نهم دیوانه وار
زلف چون زنجیر او بازم مقید می کند
می زدن کی از سفال آن سگ کو حد ماست
ما چه سگ باشیم او خود لطف بی حد می کند
سر بنه بر آستان او به امید قبول
گر قبولت می کند اهلی و گر رد می کند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş