شمارهٔ ۷۵
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
ز فتراک سوار من چه معراجی است آهو را
سر آن آهویی گردم که قربان می شود او را
نکوخویی ز خوبان رشک عاشق بار می آرد
از آن نیکویان دل می دهم خوبان بدخو را
به محراب دعا ابروی او می جویم و چون من
دعاگویی ست در هر گوشه آن محراب ابرو را
کنون سختست محرومی که بعد از آشنایی ها
سر بیگانگی با من بود آن سرو دلجو را
از آن یوسف چو یعقوبم کجا روشن شود دیده
که بویی هم دریغ آید ز من آن عنبرین بو را
دل من گر پریشان شد مبادا زلفش آشفته
سر چوگان سلامت باد اگر زخمی رسد گو را
به یاد وصل او اهلی مکن افغان که در بزمش
ملک چون درنمی گنجد که یاد آرد سگ کو را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş