شمارهٔ ۸۴۸
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
هرچند که چون شمع مرا سوخته ای باز
شادم که چراغ دلم افروخته ای باز
بگشا به من از روی کرم گوشه چشمی
کز هردو جهان چشم مرا دوخته ای باز
خندی به رخ مردم و سوزی دل عاشق
این شیوه شیرین ز که آموخته ای باز
یارب تو چه شمعی که به تاثیر نگاهی
در سینه دل ریش مرا سوخته ای باز
بس دانه فشانی که کند چشم تو اهلی
کز تخم غمش خرمنی اندوخته ای باز
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş