شمارهٔ ۹۳۶
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
پرتوی گر افکنی در چشم از شمع جمال
چشم من بتاخنه ای گردد چو فانوس خیال
کاش چشمم را بر آری وقت کشتن تا شود
کاسه چشم پر از خونم سگانت را سفال
وعده دیدار لیلی چون به عید افتاده است
جای آن دارد که گردد قامت مجنون هلال
مست وصلش پر مشو ایدل که می باید کشید
در شب هجران خمار مستی روز وصال
حسن او کز دست دانایان عنان دل ربود
چون نگه دارد دل از وی اهلی شوریده حال
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş