شمارهٔ ۹۷
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
فطرت آدم است یک جوهر
تا چه چیزش قضا قرین کرده
نطفه یی را ز پاکی طینت
جوهر لعل آتشین کرده
دیگری را چو آب چشم فقیر
شبنم خاک ره نشین کرده
پس رضا ده لا بحکم قضا
که قضا اقتضا چنین کرده
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş