كان لبعض الناس ببغاء

A Ahmed Şevkî
0 Altın Yaprak
كان لبعض الناسِ ببغاءُ ما ملَّ يوماً نطقها الإصغاءُ رفيعة القدْرِ لَدَى مولاها وكلُّ مَنْ في بيتِه يهواها وكان في المنزل كلبٌ عالي أرخصتهُ وجودُ هذا الغالي كذا القليلُ بالكثيرِ ينقصُ والفضلُ بعضُه لبعضٍ مُرْخِصُ فجاءَها يوماً على غِرارِ وقلبُهُ من بُغضِها في نارِ وقال: يا مليكةَ الطُّيورِ ويا حياةَ الأنسِ والسرورِ بحسنِ نطقكِ الذي قد أصبى إلا أَرَيْتنِي اللِّسانَ العذْبا لأَنني قد حِرْتُ في التفكُّر لمَّا سمعتُ أنه من سكُّر! فأَخْرَجتْ من طيشِها لسانها فعضَّهُ بنابه، فشانها ثم مضى من فوره يصيحُ: قطعتُه لأنه فصِيحُ! وما لها عنديَ من ثأْرٍ يُعدّ غيرَ الذي سمَّوْهُ قِدْماً بالحسدْ!

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.