Hoş Eser Hoş Ale’s-sabâh Nesîm

Hoş eser hoş ale’s-sabâh nesîm Yatma vakt-i sabûhdur i nedîm Kadem ur gör ki bâga fazlı-y-ıla Nicesi bizemişdür anı Kadîm Gel kerem gör ki bu agâçlara Geyürür dürlü dürlü hulle Kerîm Gül meger cilve idiser ki cihân Hurrem oldı ki cennetün ve Naîm Tozıdur bâœ-ı subh müşg ü abîr Döker ebr-i bahâr dürr-i yetîm Lahn-i Dâvûd toldı bâg meger Kıldı gül şevk-ı andelîbi Kelîm Nazar it gör ki rahmet-âsârı Keyfe yuhyi’l-izâme vehye remîm Bâœe sun bâœa virme gül bigi ömr Bâœesüz ömr olur azâb-ı elîm Virme elden bu fursatı ki olmaz Bu makâmuñ içinde kimse mukîm Lâleye bu gam urdı dâg-ı ciger Nergisi bu mahâfet itdi sakîm Pes neçindür benefşe kameti dâl Yâ neden oldı gonca hâtır-ı bîm Beni benden halâs id iy sâkî Ki oldı benlik baña belâ-yı âzîm Zahmet itme özüñe rahmet-içün Kim ezelde virildi Huld ü Cahîm Sen ü ben ger günâh itmeyevüz Pes eyit rahmetini n’ide Rahîm Hayrı uçmag-ıçun iden kim olur Bir ribâ yiyici riyâyî leyîm Ahmedî olmasun benefşe-sıfat Nefesüñden gele bu başuña bîm Sözlerüñ hoş velî gerekmez kim Sırrını fâş ide halka hakîm