Bir siirsin sen, hiç bitirmek istemedigim hüzünlü bir siir. Hep kalemimin o kirik ucunda akip gelen bir duygu selisin. Geceleri uyumayan ama gündüzleri sessiz olan içimdeki çocuksu…
Yavaş yavaş gelip geçer zamanlar, Oysa yeniden başlar tüm yıllar. Ne aşk, ne sevgi, ne de ihanet Gizemli bir yoldur bu hayat.…
Yıllar yılı gittim izi Varsam yara ne derim ben Çoğu gitti kaldı azı Ölsem yara ne derim ben…
Ve sen gitmiştin, henüz ilkbahar yeni düşmüştü toprağa: Günlerdi... belki de saatlerdi sen gideli, Ayrılığın solmuş rengini almıştı duvarlar. Daha sonra yıllar geçti aramızdan…