Tut Ki

Tut ki karnın acıktı Ya da bir an hatırına geldi İnsan olduğun... Anlaşılmaz hayat, anlamaz! Vakitsiz saatler Zil çalar gün doğarken "hoş geldin çileye"... Asık suratıdır Güneş'in, o, kahpe, Soğuk geceler! O, utanmaz, buz yürekli işkenceciler... Tut ki, öğle vakti ümitsizlik büyüdü İçinde, Ümitsizlikten dirilen ümit mi var? Bütün yollar kapanır üstüne Bir bir... Bilemezsin! Hayat nerede, kimdedir! Uzatırsın uzattıkça öfkeni yüreğine Sabırsızlıktan çatlar sabrın Ve bir aşk türküsünün melodisi Düşer aklına, Dönüp bakmaya halin kalmamıştır maziye... Uçurumlar derinleşir derin düşüncelerle Sükût-u hayat ararsın, içinde, bir yerlerde Avuçlarsın, ızdıraplarını fotoğraflayacak kelimeleri Bir tanıdık acıyla, Döndüğün her sokakta, Selamlaşır, eyvallah yüzü gülenlere! Tut ki bir trafik kadar karışık aklın Yolunu ararken evin Sokaklar, kopya kopya çoğaltılmış, gülüyor! Otobüsler tıklım tıklım dolmuş yabancılarla, Çilekeş kaldırımlar ezilmiş bir yürek gibi Tıklım tıklım, tıka basa bu akşam! Bu akşam nankördür hayat! Almaz koynuna, duymaz feryatları... Tut ki, bakacak bir tek yüz bile kalmamışken.