Vatan

Zamanı dondurmuşlar buz gibi karanlık bir odada, Vakit, vaktinden habersiz yaşıyor bu şehirde. Herşey donmuş; Ümitler, gözyaşları ve bir annenin ağıtları da Yaşlı gözlerle gülümseyenler çoktur bu şehirde. Donmuş fikirler, donuk insanlar ve donuk ruhlar Bir yarasa gibi gözlerin görmediği geceyi bekler Başkaldırdık karanlıklara, asi olduk çağa, Nerede! Derin uykular uyumak gece yarısı Karanlıklar yok artık, herşey kırmızı bir kana Yorgan gibi bürünmüş yatıyor şimdi Bosna'da. Bedenimizdeki kanın rengine boyansa dünya Kızıl bir ufuk diye gitsem bahtsız Bosna'ya. Dudaklardan düşmeyen bir zafer şarkısı var Ağıtlara karışmış ezgilerde, bu garip şehirde Vahşete alkış tutsun maymun soylu dünya Bosna'da Darwinleri korkutacak ölüm var. Ölüm; bir zafer işareti gibi gelir cepheden Sessizlik; bir zafer şarkısıdır Bosna-Hersek'ten. Karanfiller ağlar, yaşmağı alınmış bir hanım kız Rencide edilmiş gururuyla, yaşamak istemez artık Azerbaycan'da, Bosna'da ve meçhullerde aksa da kanımız Biz bu tarihi, asırlarca, al al kanımızla yazdık! Kızıl güller açar, şehit yatağı vatan topraklarında Gülistan diye geziniriz bir gün, Azerbaycan'da, Bosna'da...