Kılı Kıpırdamadı

Çocuk ufaktı bir gün Kuzu aldılar eve Besleyip büyüttüler Kuzuyu seve seve Sanki kuzu çocuğun Canı ciğeri gözü Babası çocuğuna Vermişti kesmem sözü Kurban bayramı sabah Kesildi canım kuzu Ruhu candan ayırdı. Sevap işledik diye Kendisini kayırdı Çocuksa kesik başı Okşarken çıkık dili Döktü gözünden yaşı Eli kıpırdamadı Babası uzatırken Çocuğuna mendili Kesmek öyle kutsaldı Kılı kıpırdamadı Çocuk hala hayvanı Öperek kokluyordu Canı gelecek sanıp Dilini yokluyordu Sevdi okşadı ama Dili kıpırdamadı Donup kalırken öyle Döktü gözünden yaşı Eli kıpırdamadı Kuzu çoktan ölmüştü Dili kıpırdamadı ıı Yandı orman yandı gök Sen yangına benzin dök Çok büyük bir başarı Yanıyor börtül böcek Dumanlar öbek öbek Yasa bürünmüş dağın Doruğunda bulutlar Hava durgun gün sıcak Al bulutlu şafağın Alı kıpırdamadı Köz de yaban güllerin Gülü kıpırdamadı Yağmur gelir sel akar Yamaçta toprak yok ki Dağ taş sinmiş is kokar Çalıda yaprak yok ki Dağda yanmış ağacın Dalı kıpırdamadı Esse de rüzgar sessiz Çalı kıpırdamadı Hava sanki nefessiz Yarınlara küs kalıp Yağmur yağsa da yıllar Ölü toprağın üstü Kel kalmaktan bunalıp Ne toprağa can geldi Ne suçluya merhamet Kalan leşti binlerce Ölü kıpırdamadı Yakan binlerce cani Yakan binlerce deli Nasıl varır ormanı Yakmaya insan eli Ses verdi dağlar taşlar Deli kıpırdamadı Hayat sundu tabiat Ölü kıpırdamadı.