Gönlümdeki Leyla

Bir deli rüzgâr esti gönlüme od atarak Perişan etti halim aşa ağu katarak Kanatan dikenleri bir çıkıp bir batarak Ahh Leyla diyemeden ne yol kaldı ne de çöl. Uzaklarda arayıp macerayı severdi Hayallere aldanıp hiç olmazı överdi Kaybolunca serapı dizlerini döverdi Ahh Leyla diyemeden ne yol kaldı ne de çöl. Hayırlardan kaçardı şerleri hiç bilmezdi Atını dağa sürer doğru bir şey görmezdi Atardı mendilleri gözyaşlarım silmezdi Ahh Leyla diyemeden ne yol kaldı ne de çöl. Hasretin biter diye güllerden fal tutardım Sensiz kara bedeni bir kuruşa satardım Kaktüs çiçeklerinin üzerinde öterdim Ahh Leyla diyemeden ne yol kaldı ne de çöl. Çekiç keser işlemez elmastan sert yapısı Vurulmakla bir türlü açılmaz ki kapısı Ulaşmak istiyorum karanlıkta tapusu Ahh Leyla diyemeden ne yol kaldı ne de çöl. 22.01.2011 Ceyhan