Ölümün Sözlüğü

Yirmi dokuz çesit ölüm buldum, bir de sen düşün Artık yağmur altında mı olur Nasılsa gözyaşları yosun tutmaz Bellek denen o orospu, ardından koşturur da kimseyle yatmaz Bir gün gidenler de unutulur Kaç şiir yazdım ki ölümden söz eder Kimi görsem "daha ölmedin mi", der gibi yüzüme bakar oldu Arapçaları, İtalyancaları, Türkçeleri ayıramasam da Sıfat, fiil, ad, zamir Ölümün sözlüğüne çalıştım, yıllar boyu Ey fiilden türeyen ad dudaklarıma yakışsan da, bedenime bir türlü yakışamadın gitti kulağa bunca hoş gelen bir sözcük olmasaydın şu Türkçede Başka bir şair olurdum belki Belki değil, kesin Ölüm ölüm ölüm Yirmi dokuz çesit ölüm buldum, bir de sen düşün Aklın kesiyorsa eceliyle ölmek gibi Ben yer veremedim bir türlü Yakıştıramadım bunu Türkiye'deki ölümün doğasına T.D.K. da kapatıldı işin kötüsü...