Halkapınar

Nerede o göl Çocukluğumun denizi Halkapınar Hemen kıyısında okulumun Ders araları Koşup sularında taş sektirdiğim Kağıttan gemilerim, görünmez tayfalar Yedisinde gurbet artığı bir çocuğun Uyumsuzluğunu, iç sıkıntısını Aşina bir dost gibi sineye çeken Hangi dilden konuşursan anlar Nedensiz ağlamaların, suskunluğun Birden çözüldüğü duruluklar Nerede o göl, Halkapınar Sular ilk orada mı dinlenirdi Düşüp ıslanır mıydı bulutlar Kuşlar kuşlara neler söylerdi Bir yanı oyunbaz koruluklar Çıkmaz sokağımızın kara fırını Bölünce uykuları ekmek kokusuyla Düşerdik yola Nam Dayı'yla Gölün ağzından yem çıkarmaya Sonra yeşile doygun bahçeleri geçip Gümüş renkli Manda Çayı'nı Uzanırdık Körfez'e balığa Tişre bir dünyaydı kıpır kıpır Gelsin karagöz, barbun, çipura Tahta masalarda kafalar dumanlanır Nazarlı radyolarda Zeki Müren Eşiklerden taşan kahkahalar Göz süzerdi söyleşilere asmalar Gelinlik akasyalar fışıldaşır Yok oldu pencerelerde sardunyalar Top top fesleğenler, karanfiller Beyaz badanalı evlerde soluyan rüzgar Selamsız sabahsız çekip gittiler Nerede o göl Çocukluğumun denizi Halkapınar Doldurulup betonlaşmış üzeri Şimdi otogar Hangi yolcudur ki belleğinde yitik bir gölden kalktığını anımsar Eski haritalar gibidir eski aşklar İzmir kan tükürse de ciğerparem Bir anlatan bulunur elbette Katlanır katlanır da ortaya çıkar Ne yürek yorulur, ne gönül uslanır