İçkin

-Bülent Güldal’a- Geri çekilmiştir şiir Zorlanır belleğin kapıları Hokkası yitik divit gibidir Şairin sedefkâr yalnızlığı Yol vardır geceden geçer Bir kibrit çakımı sessizlikte Uçurumla yüzleşir orman Tırmanan yeşilliğine değer Gök kuşbenekli maviliğinden Çelenkler kondurur ömrümüze Zeytin bakışıyla küllenen güz Çilekeş sabrımıza gülümser Yüreğini çizerim gözü kapalı Hiçbir çerçeveye sığdıramam Bir de sevdalı içkin sesini Nakışı yanmış sulara benzer Kardeşim al gel şarabını Dostluğun gün görmüş körfezine Yaşadıkça Troya'nın kahrını Omuzlayan Akhilleus'lar gerek bize