Ceyhanlı Ozanlar

Çukurova âşıkların yatağı Gönülden gönüle sevgiler taşar Ceyhan'ımız ozanların otağı Her hanede mutlak bir ozan yaşar Darende ilçesi Malatya ili Gönlünde coşuyor sevginin seli Gönül bahçesinin nadide gülü ŞAİR BAKİ diye bir ozan yaşar Anadolu eri düzgün lehçesi Değeri çok büyük altın külçesi Vilayeti Sivas Zara ilçesi KAHYAOĞLU diye bir ozan yaşar Değişmem değerin koca cihana Aslanın yüreği az gelir O'na Ankara'da doğmuş gelmiş Ceyhan'a GAMLIOĞLU diye bir ozan yaşar Kadirli'de doğmuş parlar güneşi Arasan dünyayı bulunmaz eşi Yüreğinde yanar sevgi ateşi SOFİMAYİL diye bir ozan yaşar Yörük Siligünlü büyük bir deha Böyle büyük değer gelmez bir daha Değerine asla biçilmez paha KARA MEHMET diye bir ozan yaşar O'nun yeri ayrı başkadır halı Konuştukça dilinden akıtır balı Büyük bir şairdir sevgiyle dolu DERTLİ KAZIM diye bir ozan yaşar Mehmet Çalım gardaş çalar sazını Eline alınca atar tozunu Çoğunda gözü yok ister azını ÇAĞRIYAR'ım diye bir ozan yaşar Sakin sakin söyler sazın çalıyor Her kıssadan hissesini alıyor Yaralı yüreği derin soluyor SOLUNAY soyadlı bir ozan yaşar Koyunla keçiyi birlikte güder Nereden nereye getirmiş kader Göbeği kendinden ileri gider KUL MEHMET'im diye bir ozan yaşar Beyti kebap için kıymayı kıyar Hesabı pek yoktur parmağın sayar Alçak gönüllüdür herkese uyar TAKTİR TÜRK'üm diye bir ozan yaşar Aslanın dişisi O da bir aslan Gönül deryasında sevgiyle ıslan Torun sahibisin birazcık uslan KIYMET TAYLI diye bir ozan yaşar Mankeni andırır selvidir boyu Kimseye benzemez değişik huyu Her şeye aday da hiç yoktur oyu GÜLCAN AY'ım diye bir ozan yaşar Geç vardık farkına ne imiş meğer Cevheri büyüktür ayrı bir değer Çok mütevazıdir başını eğer ESİN AYŞE diye bir ozan yaşar Mangıt'ta mesken kurmuş yaşıyor Gönlü ırmak olmuş dolup taşıyor Ünü büyük deryaları aşıyor İSMAİL BAKIR diye bir ozan yaşar Mesleğini sordum mektep hocası Gönlü ocak olmuş tüter bacası Gününü az yaşar bitmez gecesi RAMAZAN DÜZGÜN diye bir ozan yaşar Gâh-ı Almanya'da gâh-ı burada Hasret ile nasıl yaşar orada Kitabını yazdı erdi murada SAHİ OSMAN diye bir ozan yaşar İşte budur insanların iyisi Bir elin parmağı kadar sayısı Kiminin emmisi kimin dayısı GÜLDALI soyadlı bir ozan yaşar Çaldı mı udunu gönüller coşar Nağmesini duyan akıllar şaşar Dostuna yardıma en önde koşar DURAN ALTINTOP diye bir ozan yaşar Her yere ulaştı şöhreti ünü Yarını düşünür unutmaz dünü Rayına oturmuş açıktır önü ŞABAN DEMİR diye bir ozan yaşar Saysan çeşit çeşit hizmeti bitmez Zaman O'na azdır hizmete yetmez Yorumları altın boş yere ötmez ŞAHİN ÖZER diye bir ozan yaşar İşine sadıktır önünü görmez Karakteri sağlam hiç taviz vermez Kimseye karışmaz kimseyi yermez HALİL ERTİK diye bir ozan yaşar Yüzünden nur damlar bembeyaz saçı Işıl ışıl parlar gözünün içi Sevdalara gider gönlünün göçü HALİL ARGUN diye bir ozan yaşar O'nun sözü sağlam kayadan bile Tanrıdan dileğim çekmesin çile Gönlünü bağlamış bağbanda güle AHMET ÇELİK diye bir ozan yaşar Fakülteli çoban kültür küpüdür Bir taş için yedi dağı kepitir Bazen meltem olur bazen tipidir FEVZİ SAÇLI diye bir ozan yaşar Gönlü ırmak olmuş ha bire çağlar Böyle yüreklere vız gelir dağlar Gönülden gönüle dostluğu bağlar ALBAYRAK soyadlı bir ozan yaşar Tapu memurudur dünyayı ölçer Dostların hasını O iyi seçer Aşkın şerbetini nefessiz içer AKDOĞAN soyadlı bir ozan yaşar Büyük hukukçudur üstüne yoktur Derdini sorarsan herkesten çoktur Gözü gönlü toktur alnı hep aktır MERDANOĞLU diye bir ozan yaşar Öğretmeye gönül vermiş çalışır Karı koca birbiriyle yarışır Gecesi yok gündüzüne karışır SABRİYE HÜSEYİN bir ozan yaşar Maniyi ağıdı çok güzel yazar Dostunun gönlünde poleni tozar Mesaisi yoktur her günü Pazar YUSUF URAY diye bir ozan yaşar Pırıl pırıl nur parlıyor yüzünde Sapma olmaz hiçbir zaman özünde Dünyayı görürsün baksan gözünde MAVİŞ EROL diye bir ozan yaşar Makinesi hep boynunda takılı Koca Ceyhan O'ndan alır akılı Bahçesinde lale sümbül ekili KÜPELİ soyadlı bir ozan yaşar Dünyayı verseler dönüp de bakmaz Çizgisinden asla bir milim çıkmaz Derya deniz olmuş boş yere akmaz BEKİR ŞAHİN diye bir ozan yaşar Daha bunlar yarısının yarısı Altta kaldı buz dağının gerisi Hepisi de bir kovanın arısı HALİL SÜZER diye bir ozan yaşar