Mırılmevsim

Biz eşiğini geçerken kopuyor fırtına Dillere destan bir savruluş! Nasıl anlatsam? .. Giderken sevgilim oluyorsun, demiş miydim sana Desem ilk fısıltıda yıkılır dünya Çığlığım senden önce dönüyor köşeyi Çığlığım mırılmevsim, hayli içrek derme çatma günlerden geçerek Susmak belki de bu aşkın en güzel yeri Al onu insafına dilediğin renge boya Çok değil bir iç çekiş uzaklığında -akşamın eteğinde gezinirken- yitik yazlardan kalma bir gülümseme yetip artıyor çatlağıma Gül hatırına iliş pencereme Annemin telaşıyla seslen sütağızlı sözcükler bul gizime in orda bekle Orda bitimsiz çoraklığında öksüzlüğümün üç vardiya sev çocukluğumu Tam ortasından kırgın bir nehir geçiyor coğrafyamın Kuşlar bir tarafa sen bir tarafa Gecenin atlarıyla birlikte gidiyorsun Kirpiğinden doğacak güneşe belli ki ihtiyacım var Ayak izlerini öpüyorum delimsek göçünün Giderken birdenbire her şeyim oluyorsun Ah bir dönüp baksan düşürdüğün fotoğrafa