Satranç Dede

Yalnızlığın satranç dedesi ölmüş İşte tutuyorum bir acıyı elimde Yırtığı yamanmıyor birkaç satırın Meğer piyonların boynu bükülmüş Yemekten içmekten kesilmiş filler Yılkısı çoğalmış mağrur atların Şahla vezir birbirine düşmüş Kalesi yıkılmış matlaşmış hayatın Takati yetmemiş son hamleye Bir kıl kopmuş zamanın sakalından Boşluğunda bir gül gibi süzülmüş Hoyrat yalınkılıç girmiş bahçeye -Çardak bir sevinçmiş en azından Cebinde taşırmış merhabasını Balkon dağıtırmış gelip geçene Şaşı aynalarda son kez taranmış Tarçın süzmüş çay demlemiş öksürmüş Akşam güneşini oturtmuş dizine- Yalnızlığın satranç dedesi ölmüş Ben de Bülent'in yalancısıyım Ardından göçürmüş avlusunu İda dağı höykürmüş körfezine Bir rüzgar indirmiş iri kıyım Can tozarmış söz kalırmış kime ne Varın Bülent'e anlatın bunu Kavram Karmaşa Dergisi Mayıs-Haziran 2002 sayısı