Nefesin Kaldı
A Ahmet Kurnaz
0
Altın Yaprak
Gittin ya; giderken,aşka dair ne varsa,
Hepsini alıp gittin,elde nefesin kaldı.
Senden sonraya tövbem demiştim,hatırlarsın,
Dudağımda ateşin,dilde nefesin kaldı.
Her şeyi götürdün de,sadece sesin kaldı.
Yastıklar diken oldu,uyku gözümden kaçar,
Akşamlarım perişan,geceler benden naçar.
Unuttun mu sevdiğim,gonca baharda açar.
Mevsimini şaşıran gülde nefesin kaldı,
Her şeyi götürdün de,sadece sesin kaldı.
Ani geldi ayrılık,telaşlandık şaşırdık.
Halbu ki sevdamızı hayallere taşırdık.
O kısa saatlerde neleri paylaşırdık,
Şimdi beni koyduğun çölde nefesin kaldı,
Her şeyi götürdün de sadece sesin kaldı.
Hep seni hayal edip,hep seni anıyorum,
Varlığına şükredip,öylece kanıyorum.
Gözlerinden tutuşan ruhumla yanıyorum,
Alşevlerde cemalin,külde nefesin kaldı,
Her şeyi götürdün de,sadece sesin kaldı.
Çek bakalım hasreti her akşam yığın yığın,
Rüyalar aldattıkça hayallerine sığın.
Gözlerimde bakışın,tenimde sıcaklığın,
Saçlarımda ağaran telde nefesin kaldı,
Her şeyi götürdün de sadece sesin kaldı.
Yalan desem değildi,gerçekti bakışların,
Ateş gibi düşerdi gönlüme göz yaşların.
Dili olsa söylerdi Belendeki taşların,
Yağmurlarda kokun var,selde nefesin kaldı,
Her şeyi götürdün de sadece sesin kaldı.
Bu nasıl bir ayrılık,bu ne biçim bir çile,
Seven sen değilmiydin,her şeyi bile bile.
Seni unutmam için tüm çabalar nafile,
Deryalarda gözyaşın,gölde nefesin kaldı,
Her şeyi götürdün de,sadece sesin kaldı.
Yoculuk bitti artık,meçhule çıktı yollar,
Her dakika gönlüme,bir yıl bıraktı yollar.
Bazen gözyaşı olup,gözümden aktı yollar,
Hasretin harman harman,yelde nefesin kaldı,
Her şeyi götürdün de sadece sesin kaldı.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş