29 Ekim

Bu sabah içimde bir tazelik var, Bu seher, bu camdan giren gündüz, ben! Sokaktan yükselen şu şen naralar, Bu camdan bakınan, bu gülen yüz ben! Nerede o dünkü ateşli nabız, Nerede yastıkta kıvranan başım? Bu sabah içimde çelikten bir hız, Bu sabah en mutlu, en şen yurttaşım. Bu millet, bu insan, adı sanı Türk, Bu toprak, bu vatan, güzel Türkeli, Bu tarih, bu onur, bu sihirli yük, Bu Bursa, bu Konya, bu usta eli. Bu eşsiz İstanbul, bu tek Edirne, Bu örnek Kayseri, Sivas, Erzurum, Bu Fırat, Menderes, Çoruh, Ergene, Bu İzmir, Adana, Urfa, bu Çorum. Bu başak, bu salkım, bu bağ, bu harman, Bu bizim davarlar, bizim danalar, Bu ocak, bu maden, bu dağ, bu orman, Bu yiğit erkekler, yiğit analar. Bu çetin, bu dönmez, bu sert bilekler, Bu yanık çehreler, bu bizimkiler, Bu ağaç, bu çiçek, bu çığ, bu renkler, Bu diller, bu sesler, ya bu ezgiler. Bu ninni, bu ağıt, bu düğün, bu bar, Bu Zeybek, bu halay, bu güreş hep ben! Bu sabah içimde bir tazelik var, Bu ışık, bu gündüz, bu güneş hep ben! Ey rüya, ey hayal, beni terketme. Ey sabah koynunda senin, hem zinde, Bir şuur ışığı vurmuş perdeme, Bir bahar öğlesi gibi çimen de. Siz şimdi sokaktan gelen oymaklar, Yürüyün siz bütün il çocukları, Göğüslerde gurur, elde bayraklar, Yürüyün başlar dik, alın yukarı. Yürüyün ardından siz emellerin, Yürüyün kalbimin yükü ilhamlar, Uzaktan çırpınsın size ellerim, Çırpınsın yüreğim, durana kadar. Bu sabah içimde bir tazelik var, Bu seher, bu camdan giren gündüz ben! Komşular, şaşmayın bana komşular, Bu camdan bakınan, bu gülen yüz ben!